شعر فارسی آیات غمزه

اگر از آسمان آتش ببارد /برای شهدای دریا

زهرا بشری موحد — Wed, 01 Apr 2026 01:38:00 GMT

برای شهدای دریا

اگر عاشق شود فرقی ندارد
که جان را در کجا جا می گذارد
برای مرد دریا دیده سهل است
اگر از آسمان آتش ببارد
::
تو را چشم‌ انتظارم در مقابل
از این طوفان بیایی سوی ساحل
غریقی در حریق افتاده، ای موج!
به دریا نه، به آتش می زنی دل

جوونمردای بندربی نظیرن

محمدحسین انصاری نژاد — Tue, 31 Mar 2026 11:05:00 GMT

ده دوبیتی برای سردار شهید،
علیرضا تنگسیری

1
سر شب شروه بر لب داری ای دل
که نم‌نم تا سحر می‌باری ای دل
دوبیتی در دوبیتی داغ سردار
کجای ساحل دلواری ای دل؟
۲
میون نم‌نم بارون می‌آرن
دارن از کربلا مهمون می‌آرن
خبر اومه، محرم اومده باز
شهیدی رو به تنگستون میارن
۳
گمونم "ریسلی" تو راهه امشو
و با "خالو" به "چاکوتاهه" امشو*
همه‌ش برنو به دس نخلای دلوار
تموم تنگسون خونخواهه امشو
۴
جوونمردای بندربی نظیرن
همه برنو به دوش تنگسیرن
شبا آتیش به دریامی زنن باز
می رن تا انتقامت رو بگیرن
۵
غم اون مرد زد آتیش به جونم
که می‌سوزه تموم استخونم
شب بارون توی نخلای دلوار
می‌رم تا صب همه‌ش فایز بخونم
۶
به قربون چشای شروه خونت
یه نخلستون دوبیتی ارمغونت
چشات تو آسمون می‌گرده هر شو
کجایه پس ستاره‌ی آسمونت؟!
۷
تموم سینه داغ و دردی ای دل
یه باغی از گلای زردی ای دل
بگو هر شو به دنبال ستاره‌ت
کجای آسمون می‌گردی ای دل؟!
۸
کدوم غم کرده دیگرگونت ای دل
که خون می‌ریزه از چشمونت ای دل
میگن تو بندرعباسه شهیدت
می‌بینم گریه‌ی کارونت ای دل
۹
دو چشمم رو به عکس پشت میزه
به اون لبخند سردار عزیزه
دوبیتی‌هام تیکه‌تیکه ابره
می‌آیه بر سر خاکش بریزه
۱۰
غروب اومه، چه دلتنگی دل مو
که با ابرا هماهنگی دل مو
به چشمون تو داغ تنگسیری‌ست
شهید چندم جنگی دل مو؟
.
.
*خالو حسین چاکوتاهی،
مبارز بزرگ جنوب و همرزم
رئیسعلی دلواری
.
.

حرامی‌های آمریکا بدانند هنوز این تنگه، دست تنگسیری‌ست

میلاد عرفان پور — Mon, 30 Mar 2026 08:42:00 GMT

۷ دوبیتی برای دلیر تنگستان، قهرمان ایران، شهید سردار تنگسیری

۱
علمدار عطش‌نوش شهادت!
جوانمرد کفن‌پوش شهادت!
پس از یک‌عمر بی‌تابی رسیدی
به تنگستان آغوش شهادت

۲
بخوان از شروه‌های گرمسیری
حدیث «رِیْسَلی‌»ها و دلیری
خلیج فارس، آغوشی گشوده
به استقبال یار تنگسیری

۳
به دین ما خدا رو هرکه بنده‌س
اگه جونم ببازه باز برندَه‌س
رجز میخونه خون تو هنوزم:
«حرومی‌ها! خلیج فارس زنده‌س»

۴

مرا پروردی از نسل دلیران
گرفتی مثل دریایم به دامان
بغل وا کن که تا محشر بمانم
به تنگستان آغوش تو ایران

۵
تو با هر موج دریا ایستادی
شبیه «میرمَهْنا*»، ایستادی
شبیه نخل‌های سبز بوشهر
تو هم سر دادی اما ایستادی

۶
هنوز این شور، شور گرمسیری‌ست
هنوز این سنج و دمامِ دلیری‌ست
حرامی‌های آمریکا بدانند
هنوز این تنگه، دست تنگسیری‌ست

۷

شهیدانی که در دریاست ما را
چراغ روشن فرداست ما را
اگرچه تنگ می‌گیرد به دشمن
در این تنگه، گشایش‌‌هاست ما را

میلاد عرفان‌پور

*میرمَهْنا یا میرمُهَنّا: قهرمان تاریخی اهل بندر ریگ بوشهر که اجنبی‌ها را در نبردی حماسی در خلیج فارس شکست داد. رمان در جاده های آبی سرخ اثر نادر ابراهیمی، روایت این بزرگمرد تاریخ ایران است.
* رِیْسَلی‌: رئیسعلی دلواری قهرمان اسطوره ای تنگستان در مقابله با استعمار و تجاوز غرب را جنوبی ها چنین صدا می زنند.

صدای کودکان غزه باشیم

صامره حبیبی — Sun, 01 Jun 2025 17:07:00 GMT

نه تنها هیچ بال و پر ندارند
پناهی نیز دور و بر ندارند
چگونه می شود تشخیص شان داد
کبوترهای غزه سر ندارند

بیا تا همزبان غزه باشیم
رفیق مهربان غزه باشیم
صدای کفر، دیوارش بلند ست
صدای کودکان غزه باشیم

ببين با تو، ببين با من چه کرده‌ست

سید حبیب نظاری — Tue, 19 Dec 2023 09:18:00 GMT

ببين در فصل گل‌چيدن چه کرده‌ست
ببين با تو، ببين با من چه کرده‌ست

ببين با اين‌ همه گنجشک کوچک
هواپيمای بمب‌افکن چه کرده‌ست!

دوبیتی هم دو دست از دست داده ست

سید حبیب نظاری — Tue, 17 Aug 2021 04:11:00 GMT

.........................................
دوبیتی هم دو دست از دست داده است
دلم تنگ است یا باب الحوائج
..............................................

رها مانده است بر شن‌ها چه دستی!
جدا از پیکر سقا، چه دستی!
عموی ماه! بعد از دست‌هایت
بگیرد دست بابا را چه دستی؟

دو دست مهربان آن سپیدار
کنار رود افتادند انگار
غم آن دست‌ها را منتشر کن
دوبیتی! دست روی دست مگذار

علـــم را بـــر زمــیــــن بگـــذارم، اما...
تـــو را دســـت خـــدا بســپارم، اما...
به چشمم تیر زد آن قوم، ای عشــق!
کـــه دســـت از دیـــدنت بردارم، اما...

تو احساس مرا دریاب ای رود
لبم را تر نکن از آب ای رود
تو که دستی نداری تا بیفتد
به سوی خیمه‌ها بشتاب ای رود

برادر با برادر دست می‌داد
برای بار آخر دست می‌داد
چه احساس قشنگی ظهر آن روز
به عباس دلاور دست می‌داد

می من! بادهٔ من! مستی من!
فدای تو تمام هستی من
دل چشم انتظار کودکان را
مبادا بشکند بی دستی من

به آن گل‌های پرپر بوسه می‌زد
به روی سینه با هر بوسه، می‌زد
به قرآن؟ نه، برادر داشت انگار
به دستان برادر بوسه می‌زد

به چشمش تیر بود اما نگاهش…
چه رازی داشت با مولا نگاهش؟
بدون دست می‌گیرد در آغوش
تمام خیمه‌ها را با نگاهش

دوبیتی! ناگهان دستان آن ماه…
گلوگیر است این اندوه جان‌کاه
رباعی باش و بشکن بغض خود را
لا حول ولا قوهٔ إلا بالله

دل تـو تشنه و بی‌تاب می‌رفت
به لبیک «عمو بشتاب» می‌رفت
تو دست رود را رد کردی آن روز
اگــر نــه آبـــروی آب مــی‌رفــــت

من از تو شرم دارم دستِ خود را
تو دادی هم دل و هم دستِ خود را
عــلــم از دســت تــو افـتـاد امـا
علــم کــردی به عالم دستِ خود را

من و حس لطیف دست‌هایت
دو گلبرگ ظریف دستهایت
جسارت کرده‌ام گاهی سرودم
دوبیتی با ردیف دستهایت

بگو بغض مرا پرپر کند مشک
غم دست مرا باور کند مشک
به دندان می‌برم اما خدایا
لبانم را مبادا تر کند مشک!

دوباره مشک دریا ـ یک دوبیتی ـ
سرودی عشق را با یک دوبیتی
تنت روی زمین ـ یک چارپاره ـ
دو دستت روی شن‌ها ـ یک دوبیتی ـ

همین که بهتری الحمدلله

حسین رستمی — Sat, 17 Feb 2018 23:04:00 GMT

همین که بهتری الحمدلله
جدا از بستری الحمدلله

همین که در زدم دیدم دوباره
خودت پشت دری الحمدلله

زمین آرام آرام است امشب

سید حبیب نظاری — Fri, 17 Nov 2017 19:12:00 GMT

میان حوض سنگی ماهی من
دل با قاصدک ها راهی من

زمین آرام آرام است امشب
بخواب ای زخم کرمانشاهی من

الا دختر که دل پیشت اسیره

امید مهدی نژاد — Tue, 12 Jan 2016 09:15:00 GMT

[درمفاخره و تبلیغ و ختم کلام]

الا دختر که دل پیشت اسیره
وصالت آرزوی این حقیره

اگر چه خونه و ماشین ندارم
دوبیتی هایم اما بی نظیره

[درتقاضای ارتقای سیستم عامل]

الا دختر بخوان اشعارو حظ کن
نه حظ بد، که حظ بی غرض کن

تو که جی تاک ما را زنده کردی
بیا ویندوز ما را هم عوض کن

[در نسبت امنیت اجتماعی و سلامت
روانی]

الا دختر که موی بور داری
حجابی کلهم ناجور داری

بلندم کردی و دادی به ناکس
چقدر ای بی مروت زور داری

[در مبانی استتیک]

الا دختر که مویت رنگ کاهه
از آن بدتر که ماتیکت سیاهه

تو خلاقیتت خوبه، ولیکن
اصول استتیکت افتضاحه

[درقیاس مع الفارق]

الا دختر نکن با خود قیاسم
تو دوره دیده ای، من بی کلاسم

تو و آن اندروید فول تاچت
من و این زرنگار تحت داسم

[درعشق وزندگی وحذف الادختر به
قرینه ی معنوی]

میان اوچ و بش دورت آفردیند
درون قلب آئورت آفریدند

برای زندگی شلوار کردی
برای عشق ساپورت آفریدند

[در راستای تولید علم وآماده سازی
داوطلبان برای کنکور سراسری]

الا دختر که موی بور داری
زِ دختر بودنت منظور داری

بیا تا جزوه ای از هم بگیریم
شنیدم مثل من کنکور داری

[در ذم سخن چینی]

الا دختر، نگفتم حرف توشه
الهی حرف بر بی آبرو شه

خودت گل،خواهرت گل، مادرت گل
ولی داداش تو آدم فروشه

[درذم آشکارفیک،ومدح کنایی ریموو]

الا دختر که اسمت مستعاره
حضورت در پناه استتاره

اگر اد می کنی اد کن، ولی من
نخواهم کرد اکسپتت دوباره

[در تملیح]

الا دختر مرا بی چاره کردی
میان قبطیان آواره کردی

تو که حال زلیخا را نداری
چرا پیراهنم را پاره کردی

[درتقاضای ارتقای سیستم عامل]

الا دختر بخوان اشعارو حظ کن
نه حظ بد، که حظ بی غرض کن

تو که جی تاک ما را زنده کردی
بیا ویندوز ما را هم عوض کن

یکی دستان باران را بگیرد

میلاد عرفان پور — Sun, 12 Jul 2015 09:12:00 GMT

یکی خشم زمستان را بگیرد

یکی شلّاق توفان را بگیرد

مبادا بر زمین افتد دوباره

یکی دستان باران را بگیرد

ما را به نگاه نازنینش بفروش

میلاد عرفان پور — Sun, 10 May 2015 04:20:00 GMT

ای عشق! که عطر یار ما را داری

رنگ دل بی قرار ما را داری

ما را به نگاه نازنینش بفروش

بفروش که اختیار ما را داری

یکی از بیت هایش را به من داد

سید حبیب نظاری — Wed, 29 Apr 2015 03:07:00 GMT

دوبیتی بود، نایش را به من داد
نی اش را، نی نوایش را به من داد

دو دستم را که خالی دید، فوراً
یکی از بیت هایش را به من داد

به غم های زمینی خو گرفتم

سید حبیب نظاری — Sat, 14 Mar 2015 04:56:00 GMT

به غم های زمینی خو گرفتم
به مرگ این چنینی خو گرفتم

تو خاکستر شدی، من زیر آتش
به خاکستر نشینی خو گرفتم

دلم بینِ در و دیوار مانده

میلاد عرفان پور — Wed, 04 Mar 2015 06:07:00 GMT

من و این داغِ در تکرار مانده

من و این آتشِ بیدار مانده

مپرس از من چرا دلتنگ هستم

دلم بینِ در و دیوار مانده

دو دسته اشک نم نم سینه می زد

صادق رحمانی — Wed, 19 Nov 2014 06:36:00 GMT

چو حرف از غربت دیرینه می زد

نگاهم شعله در آیینه می زد

غریبانه دل من نوحه می خواند

دو دسته اشک نم نم سینه می زد

فرات از دست عباس آب خورده است

محمد کامرانی اقدام — Sun, 02 Nov 2014 07:24:00 GMT

غمت پُر می کند تنهایی ام را
به آتش می کشد شیدایی ام را
به دنیایی نخواهم داد هرگز!
دو بیتی های عاشورایی ام را
::

نه خود را بر سر نی می شناسد
نه راهی را که شد طی می شناسد
شبیه اشک های خویش، عاشق
سر از پای خودش کی می شناسد؟
::

عطش را از نگاهی ناب خورده است
که پیچیده است بر خود تاب خورده است
اگر امروز می بینی که جاری است
فرات از دست عباس آب خورده است
::

ز داغ نینوایت می نویسم
تو را تا بی نهایت می نویسم
تو را مانند مشک زخم خورده
جدا از دست هایت می نویسم
::

سراپا شد شکوفا رفت بالا
تمام آسمان را رفت بالا
دو دستش نردبانی شد که از آن
بدون دست بالا رفت، بالا

..که تنها پیش تنها می نشیند

ناهید یوسفی — Tue, 30 Sep 2014 08:57:00 GMT

کلام حق به دل ها می نشیند
نه کم کم بلکه یک جا می نشیند
خدا تنهاست با او گفتگو کن
که تنها پیش تنها می نشیند...

کجا بال کبوتر می فروشند

سید حبیب نظاری — Fri, 26 Sep 2014 02:55:00 GMT

کجا گل های پرپر می فروشند
شهادت را مکرر می فروشند

دلم در حسرت پرواز پوسید
کجا بال کبوتر می فروشند

«ایوان نجف عجب صفایی دارد»

قاسم صرافان — Sun, 24 Aug 2014 14:19:00 GMT

عشق من و تو چه ماجرایی دارد

این قصه چه شاهی چه گدایی دارد

من بین صفا و مروه هم می گویم

«ایوان نجف عجب صفایی دارد»

این هدیه اگرچه هدیه ی ناچیزی ست

علیرضا فولادی — Sun, 24 Aug 2014 13:58:00 GMT

دل را به تمنای شهود آوردیم

جان را به تماشای وجود آوردیم

این هدیه اگرچه هدیه ی ناچیزی است

از ما بپذیر، آن چه بود آوردیم

یکرنگی آسمان و دریا از تو

صادق رحمانی — Thu, 14 Aug 2014 06:44:00 GMT

چشم از من و رخصت تماشا از تو

یکرنگی آسمان و دریا از تو

مهتاب و سپیده و من آموخته ایم

ای آیینه! ساده زیستن را از تو

خدایا شور باران است در من

صادق رحمانی — Thu, 14 Aug 2014 06:41:00 GMT

تمام حزن یاران است در من

زمستان و بهاران است در من

شکستم بغض چندین ساله ام را

خدایا شور باران است در من

گنجشک های غزه

سید حبیب نظاری — Tue, 12 Aug 2014 12:27:00 GMT

ببين در فصل گل‌چيدن چه کرده‌ست
ببين با تو، ببين با من چه کرده‌ست
ببين با اين‌ همه گنجشک کوچک
هواپيماي بمب‌افکن چه کرده‌ست!

دل پوشالی ام را با خودش برد

سید حبیب نظاری — Tue, 12 Aug 2014 09:05:00 GMT

دو دست خالی ام را با خودش برد
غم و خوشحالی ام را با خودش برد

مترسک بودم و گنجشک خیسی
دل پوشالی ام را با خودش برد

زبان گریه هایم لال مانده است

سید حبیب نظاری — Tue, 12 Aug 2014 09:02:00 GMT

دلم از قصه مالامال مانده ست
دچار روز و ماه و سال مانده ست

تو را با گریه خواندم برنگشتی
زبان گریه هایم لال مانده ست

همه دریا دلان رفتند، آن شب

سید حبیب نظاری — Tue, 12 Aug 2014 08:59:00 GMT

دلم شوق ترنم داشت، اما...
هوای یک تبسم داشت، اما...

همه دریا دلان رفتند، آن شب
دل من هم تلاطم داشت، اما...

به پا کن کربلایی در دل ما

یوسف رحیمی — Thu, 28 Nov 2013 04:12:00 GMT

بیاور با خودت نور خدا را
تجلی های مصباح الهدی را
به پا کن کربلایی دردل ما
تو که تا شام بردی کربلا را

.....

فراز اول: جذبه هاي عرفاني

آسمان را به خاک مي‌آري

با همان جذبه هاي عرفاني

ولي از ياد مي بري خود را

دم به دم در شکوه رباني

با خودت يک سحر ببر ما را

تا تجلي روشن ذاتت

دلمان را تو آسماني کن

با پر و بالي از مناجاتت

تربت کربلاست تسبيحت

همدم ندبه هات سجاده

بيقرار است گريه هايت را

که بيفتد به پات سجاده

غربتت را کسي نمي فهمد

چشم هايت چقدر پُر ابر است

آيه آيه صحيفه ات ماتم

جبرئيل نگاه تو صبر است

فراز دوم : صحيفه باران

تا ابد کوچه کوچه‌ي يثرب

خاطرات تو را به دل دارد

و در آغوش بي پناهي ها

چشم هاي بقيع مي بارد

شده اين خاک گريه پوش آقا

مثل چشمت صحيفه‌ي باران

صبح تا شب شکسته مي گويي

السلام عليک يا عطشان

گريه در گريه ، گريه در گريه

گريه در گريه ، گريه در گريه

چشمه چشمه ، فرات خون چشمت

صبح و مغرب ، شب و سحر گريه

به تماشا نشسته چشمان ِ

آسمان، غربتِ سجودت را

بعد زينب کسي نمي فهمد

راز غمناله‌ي کبودت را

غم به قلبت دخيل مي بندد

چشم هاي تو با خوشي قهر است

تشنگي بر لبان تو جاري

آب ديگر براي تو زهر است

در نگاهت هنوز شعله ور است

کربلا کربلا پريشاني

لحظه لحظه به هر مناسبتي

مي نشيني و روضه مي‌خواني

فراز سوم: غروب زينب

کربلا در نگات جاري بود

روضه مي‌خواند چشم تو سي‌سال

دل تو هروله کنان ، يک عمر

علقمه ، خيمه گاه ، تل ، گودال

بين امواج شعله ها در باد

گيسوي خيمه ها مشوش بود

با تب قلب پرپرت مي سوخت

خيمه اي که اسير آتش بود

پرده‌ي خيمه ها که بالا رفت

کربلا در برابرت مي‌سوخت

ناگهان روي نيزه ها ديدي

سر خورشيد پرپرت مي‌سوخت

دشت را در خباثت و پستي

عرصه گاه مسابقه کردند

آب که هيچ، روز عاشورا

از شرف هم مضايقه کردند

هر که از راه مي‌رسيد آن دم

بي محابا به فکر غارت بود

گوش با گوشواره رفت از دست

تازه اين اول اسارت بود

يادگاري مادرت زهراست

کهنه پيراهني که غارت شد

زينت شانه‌ي پيمبر بود

آيه آيه تني که غارت شد

در دل قتلگاه مي‌ديدي

لحظه لحظه غروب زينب را

چه به روز دل تو آوردند؟

« وَ أنَا بْنُ مَنْ قُتِلَ صَبْراً »

فراز چهارم: خورشيد و بوريا

روز سوم حوالي گودال

باز خود را هلاک مي‌کردي

داغ هاي تو تازه تر مي‌شد

هر تني را که خاک مي‌کردي

روضه ها را دوباره مي‌ديدي

يک به يک در مقابلت آقا

شمر را روي سينه حس کردي

حرمله بود قاتلت آقا

در کنار تن علي اکبر

تن تو باز ارباً اربا شد

آه در بين مدفني کوچک

پيکر سرو علقمه جا شد

دل تو غرق درد و غم مي شد

هر طرف که به جستجو مي رفت

نيزه ها را که در مي‌‌آوردي

نيزه اي در دلت فرو مي‌رفت

دل تنگت جلو جلو مي‌رفت

با سري که به عشق پيوسته

مي نهادي گلوي پرپر را

به روي خاک قبر آهسته

هفت بند دلت به ناله نشست

در مصيبات نينوايي که ...

سر خورشيد روي ني مي سوخت

تن خورشيد و بوريايي که ...

فراز پنجم: ناقه هاي بي محمل

جز تو و عمه‌ي پريشانت

کوفه و شام را که مي‌فهمد

طعنه هاي کبودِ سلسله و

سنگ و دشنام را که مي‌فهد

دست بسته به سوي شهر بلا

خاندان رسول را بردند

به روي ناقه هاي بي محمل

دختران بتول را بردند

يادگار کبود سلسله ها

به روي مصحف تنت مانده

مرهمي از شرار خاکستر

به روي زخم گردنت مانده

سنگ هاي بدون پروايي

محو لب هاي پاک قاري بود

از لب آيه آيه‌ي قرآن

روي ني خون تازه جاري بود

با شکوه نجيب قافله ات

کينه هاي بني اميه چه کرد

در خرابه شکسته اي آخر

با دلت ماتم رقيه چه کرد

بي کسي هاي عمه ات زينب

غصه هاي رباب پيرت کرد

داغ ِ زخم زبان و هلهله ها

بزم شوم شراب پيرت کرد

خيزران بوسه بر لب قرآن

آه نيلوفري به جا مانده

هستي‌ات در تنور غربت سوخت

از تو خاکستري به جا مانده

فراز ششم: سيل اشک

کربلا را به کوفه آوردي

با شکوه پيمبرانه‌ي خود

لرزه انداختي به جان ستم

با بيانات حيدرانه‌ي خود

چه حقير است در برابر تو

قد علم کردن سياهي ها

تو ولي از تبار خورشيدي

شام را در مي آوري از پا

با دعاهاي روشنت آخر

شهر پُر از کميل خواهد شد

کاخ ظلمت به باد خواهد رفت

اشک هاي تو سيل خواهد شد

از همه سو براي خون خواهي

در خروشند باز بيرق ها

راوي زخم هاي پنهان ِ

دل مجروح تو فرزدق ها

به شام جاهلیت نور آورد

زهرا بشری موحد — Sun, 01 Sep 2013 15:44:00 GMT

اگرچه بغض ها جان بر لبش کرد

نفس ها را فدای مذهبش کرد

به شام جاهلیت نور آورد

همان کاری که عمه زینبش کرد

مرا با این دوبیتی‌های غمگین ...

حمید مبشر — Thu, 25 Jul 2013 07:17:00 GMT

مرا پیمانه و خم می‌شناسد
شریك درد مردم می‌شناسد

مرا با این دوبیتی‌های غمگین
تمام مردم قم می‌شناسد

تو که گنجشک ها را می شناسی

سید حبیب نظاری — Wed, 12 Jun 2013 14:55:00 GMT

چه خوب این همصدا را می شناسی
نگاه آشنا را می شناسی

من از تو دل نخواهم کند، باران!
تو که گنجشک ها را می شناسی

سَحَر در ربّنایش موج می زد

ابوالقاسم حسینجانی — Sun, 02 Jun 2013 13:46:00 GMT

رها بود و
دعایش موج می زد
سَحَر
در ربّنایش موج می زد
نگاه نیلی و طوفان و دریا:
خدا
در هایْ هایش
موج می زد!

دو دسته اشک، نم نم سینه می زد

صادق رحمانی — Tue, 13 Nov 2012 08:00:00 GMT

چو حرف از غربت دیرینه می زد
نگاهم شعله در آیینه می زد
غریبانه دل من نوحه می خواند
دو دسته اشک، نم نم سینه می زد

ابوذر را ابوزر می نویسند!

ابوالقاسم حسینجانی — Sat, 27 Oct 2012 07:49:00 GMT

همیشه چیز دیگر می نویسند
به جای خنده
خنجر می نویسند
و هر جا مصلحت باشد گروهی:
ابوذر را
ابوزر می نویسند!

من و تو...

محمدعلی بهمنی — Sun, 26 Aug 2012 07:44:00 GMT

غریبی بیشتر از این؟

که یک عمر

من و تو زندگی کردیم

بی هم

مبادا ای قلم، از حق نگویی!

ابوالقاسم حسینجانی — Sun, 12 Aug 2012 06:45:00 GMT

شب و
تنهایی و
طرحِ دورویی
نگاهی باژگون
بی آبرویی
در این میدان
ابوذر
سخت تنهاست
مبادا ای قلم، از حق نگویی!

قلم تا نیمه های راه آمد

ابوالقاسم حسینجانی — Sun, 12 Aug 2012 06:25:00 GMT

قلم تا نیمه های راه آمد
علی گویان کنار چاه آمد
به قدر یک دوبیتی آه برداشت
ز شرحِ ماجرا کوتاه آمد!

من از تاریخِ غربت می نویسم

ابوالقاسم حسینجانی — Thu, 02 Aug 2012 13:51:00 GMT

من از تاریخِ غربت می نویسم
دوبیتی های حیرت
می نویسم
خدا را
با زبان بی زبانی
به رویِ ذهنِ فطرت
می نویسم!

مرا چشمان او با خویش می برد!

ابوالقاسم حسینجانی — Thu, 02 Aug 2012 13:48:00 GMT

کمی بودم؛ ولی او بیش می برد
مرا
چشمان او با خویش می برد!
نبودی تا ببینی:
با سکوتش
چگونه حرفِ خود را پیش می برد!

رها کن کوزه را از آب بنویس!

ابوالقاسم حسینجانی — Thu, 02 Aug 2012 13:43:00 GMT

قلم بردار، پیچ و تاب بنویس
برای پیچک از مهتاب بنویس
دلِ مردم
ز بی آبی گرفته است
رها کن کوزه را
از آب
بنویس!

تماشا کن، تماشایی است باران

صادق رحمانی — Thu, 05 Jul 2012 10:05:00 GMT

شکوه راز زیبایی است باران
دلا رمز شکوفایی است باران
ز چشمانش طراوت می تراود
تماشا کن، تماشایی است باران

به هر جا می روی تا عید، برگرد

صادق رحمانی — Tue, 03 Jul 2012 12:17:00 GMT

دلا از رخوت تردید، برگرد
از این پاییز بی امّید، برگرد
قسم بر بال احساست، پرستو!
به هر جا می روی تا عید، برگرد

دو دسته اشک، نم نم سینه می زد

صادق رحمانی — Sun, 01 Jul 2012 12:22:00 GMT

چو حرف از غربت دیرینه می زد
نگاهم شعله در آیینه می زد
غریبانه دل من نوحه می خواند
دو دسته اشک، نم نم سینه می زد

کنار خود نشستم، گریه کردم

صادق رحمانی — Sun, 01 Jul 2012 12:14:00 GMT

به حال آنچه هستم، گریه کردم
دل خود را شکستم، گریه کردم
شبی در خلوت آیینه با دل
کنار خود نشستم، گریه کردم

عبور از خویشتن را دوست دارم

صادق رحمانی — Sat, 30 Jun 2012 12:02:00 GMT

چو موجی پر زدن را دوست دارم
نسیم و نسترن را دوست دارم
مرا آن سوی احساسم رها کن
عبور از خویشتن را دوست دارم

صمیمیت، ترحّم بین ما نیست

صادق رحمانی — Wed, 27 Jun 2012 12:11:00 GMT

صمیمیت، ترحّم بین ما نیست
نمی دانم که این بی حاصلی چیست
بپرس آیینه را، تا با تو گوید
صداقت داشتن هم چیز خوبی است

دلا دیدی که پشت صبر لرزید

صادق رحمانی — Wed, 27 Jun 2012 11:29:00 GMT

غروبی شانه های ابر لرزید
دل دریا و دست قبر لرزید
در آن هنگامه، پیش عزم زینب(س)
دلا دیدی که پشت صبر لرزید

کاش یکی از آرزوهای تو باشم!

محمدرضا شفیعی کدکنی — Sun, 24 Jun 2012 05:21:00 GMT

به جان، جوشم که جویای تو باشم
خَسی بر موج دریای تو باشم
تمامِ آرزوهای منی، کاش
یکی از آرزوهای تو باشم!

تو از فهمیده ها فهمیده بودی؟

قیصر امین پور — Wed, 30 May 2012 05:25:00 GMT

تو همچون غنچه های چیده بودی
که در پرپر شدن خندیده بودی
مگر راز حیات جاودان را
تو از فهمیده ها فهمیده بودی؟

دلم خون است، از این می نویسم

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 10:19:00 GMT

نه از مهر و نه از کین می نویسم
نه از کفر و نه از دین می نویسم
دلم خون است، می دانی برادر
دلم خون است، از این می نویسم

شگفتا آب را با آب شوییم؟

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 10:15:00 GMT

شهیدان را به نوری ناب شوییم
درون چشمه مهتاب شوییم
شهیدان همچو آب چشمه پاکند
شگفتا آب را با آب شوییم؟

مبادا روی لاله پا گذاریم

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 09:49:00 GMT

مبادا خویشتن را واگذاریم
امام خویش را تنها گذاریم
ز خون هر شهیدی لاله ای رست
مبادا روی لاله پا گذاریم

چنین پُر موج، پیشانی چرا شد

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 08:12:00 GMT

دو چشمم ابر بارانی چرا شد
دلم دریای طوفانی چرا شد
ز جزر و مد غم در دیده و دل
چنین پُر موج، پیشانی چرا شد

ندارم خفتن از دیروز و امروز

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 08:09:00 GMT

شدم تر دامن از دیروز و امروز
ندارم خفتن از دیروز و امروز
همه ترسند از فردا، شگفتا
که می ترسم من از دیروز و امروز*

*الهی همه از روز پسین ترسند و عبدالله از روز پیشین(خواجه عبدالله انصاری)

دگر این دل سر ماندن ندارد

قیصر امین پور — Sun, 27 May 2012 08:08:00 GMT

دگر این دل سر ماندن ندارد
هوای در قفس خواندن ندارد
چنان در دوزخ دنیا دلم سوخت
که دیگر بار، سوزاندن ندارد

خوشا چون سرو اِستادنی سبز

قیصر امین پور — Thu, 24 May 2012 05:20:00 GMT

خوشا چون سرو اِستادنی سبز
خوشا چون برگ ها افتادنی سبز
خوشا چون گل به فصلی، سرخ مردن
خوشا در فصل دیگر، زادنی سبز

یکی از بیت هایش را به من داد

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 08:02:00 GMT

دوبیتی بود، نایش را به من داد
نی اش را، نی نوایش را به من داد
دو دستم را که خالی دید، فوراً
یکی از بیت هایش را به من

دعاکن شمس تبریزی بیاید

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 08:01:00 GMT

مبادا باد پاییزی بیاید
دوباره فصل بی چیزی بیاید
تمام شعر مولانا فدایت
دعاکن شمس تبریزی بیاید

جنون تا بی سر و پایی رسیده است

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:57:00 GMT

ببین، این غم به شیدایی رسیده است
جنون تا بی سر و پایی رسیده است
دلم هر چند کوه بردباری است
به مرز ناشکیبایی رسیده است

من و دل، نان به نرخ روز خوردیم

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:56:00 GMT

اگر چه زخم طاقت سوز خوردیم
غم دیروز را امروز خوردیم
ببخش ای خوب اگر در غیبت تو
من و دل، نان به نرخ روز خوردیم

دوباره جمعه ای رد شد دعا کن

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:48:00 GMT

دعا کن هر گلی پرپر نمیرد
کسی با چشم های تر نمیرد
دوباره جمعه ای رد شد دعا کن
دلم تا جمعه ی دیگر نگیرد

بیا تا جان بگیرد شادی ما

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:46:00 GMT

دلیل عشق مادرزادی ما
بیا تا جان بگیرد شادی ما
بجوشد رشته رشته از دل خاک
قنات تشنه ی آبادی ما

تو پنهان مانده ای تا تشنه باشیم

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:44:00 GMT

تو پنهان مانده ای تا تشنه باشیم
تمام روزها را تشنه باشیم
دلت می آید آیا این همه سال
تو جاری باشی و ما تشنه باشیم

به آن روزی که می آیی قسم خورد

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:42:00 GMT

به یک عشق معمایی قسم خورد
به راز یک شکیبایی قسم خورد
خدا «والعصر» گفت و از سر شوق
به آن روزی که می آیی قسم خورد

خدا قسمت کند رودی از این دست

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:40:00 GMT

رها شد روی شن ها بهترین دست
کشید از ماه خود، ام البنین دست
دل تفتیده ی لب تشنگان را
خدا قسمت کند رودی از این دست

تنت روی زمین، یک چارپاره

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:37:00 GMT

دوباره مَشک، دریا، یک دوبیتی
سرودی عشق را با یک دوبیتی
تنت روی زمین، یک چارپاره
دو دستت روی شن ها، یک دوبیتی

نیفتادند از پا، دست هایش

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:32:00 GMT

خودش هم رفت، اما دست هایش...
رقم زد عشق را با دست هایش
به روی خاک افتادند، اما
نیفتادند از پا، دست هایش

فُرات از دست هایش آب نوشید

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:28:00 GMT

دلش سرچشمه در سرچشمه جوشید
زلال و پاک، جاری شد، خروشید
به سمت رود رفت و لحظه ای بعد
فُرات از دست هایش آب نوشید

غمی اُمّ البنینی با دلم بود

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:26:00 GMT

غریب و تشنه و تنها، دلم بود
تمام عمر با سقا، دلم بود
دوبیتی در دوبیتی نوحه خواندم
غمی ام البنینی با دلم بود

تبرها خوردی و لب تر نکردی

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:24:00 GMT

چو گل پژمردی و لب تر نکردی
تبرها خوردی و لب تر نکردی
در اوج تشنگی، یک مشت دریا
به دندان بردی و لب تر نکردی

به قد یک پرستو هم نبودم

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:18:00 GMT

ولی من لایق این غم نبودم
دچار بارشی نم نم نبودم
پرستوها به رفتن دل سپردهد
به قد یک پرستو هم نبودم

بهار آورد، رودی از پرستو

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 07:16:00 GMT

بهار آورد، رودی از پرستو
دل صد مرد -رودی از پرستو-
رها بر شانه های زخمی شهر
سفر می کرد رودی از پرستو

هراسی از تبرداران ندارند

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 06:59:00 GMT

سپیداران نشانی سرخ دارند
همیشه آرمانی سرخ دارند
هراسی از تبرداران ندارند
سری سبز و زبانی سرخ دارند

عوض کردیم نام کوچه ها را

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 06:57:00 GMT

گرفتند انتقام کوچه ها را
شکستند ازدحام کوچه ها را
سفرکردند و ما با نیشخندی
عوض کردیم نام کوچه ها را

سفر کردند سرداران عاشق

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 06:56:00 GMT

سفر کردند سرداران عاشق
به روی شانه ی یاران عاشق
گذشتند و رها کردند در باغ
مرا تنها، سپیداران عاشق

کجا بال کبوتر می فروشند

سید حبیب نظاری — Thu, 17 May 2012 06:54:00 GMT

کجا گل های پرپر می فروشند
شهادت را مکرر می فروشند
دلم در حسرت پرواز پوسید
کجا بال کبوتر می فروشند

چه کردی با علی(ع) ای بی مروّت؟

علیرضا قزوه — Wed, 09 May 2012 04:50:00 GMT

شب تاریک و نخلستون و غربت
دو کیسه نون و یه کاسه محبت
سحر محراب با شمشیر می گفت
چه کردی با علی(ع) ای بی مروّت؟

تو مثل کوی بن بستی، دل من!

علیرضا قزوه — Wed, 09 May 2012 04:42:00 GMT

تو مثل کوی بن بستی، دل من!
تهی دستی، تهی دستی، دل من!
اگر یک ذره بو می بردی از عشق
به دنیا دل نمی بستی، دلِ من!

شهیدان را شهیدان می شناسند

علیرضا قزوه — Wed, 09 May 2012 04:39:00 GMT

خوشا آنان که جانان می شناسند
طریق عشق و ایمان می شناسند
بسی گفتیم و گفتند از شهیدان
شهیدان را شهیدان می شناسند

چه می شد لاله ای بودم در این باغ

علیرضا قزوه — Wed, 09 May 2012 04:33:00 GMT

چرا چون خار فرسودم در این باغ
چرا بی داغ، آسودم در این باغ
گلستان در گلستان لاله رویید
چه می شد لاله ای بودم در این باغ

شهادت قسمت ما می شد ای کاش

علیرضا قزوه — Wed, 09 May 2012 04:27:00 GMT

گل اشکم شبی وا می شد ای کاش
همه دردم مداوا می شد ای کاش
به هر کس قسمتی دادی خدایا!
شهادت قسمت ما می شد ای کاش

بگو «یا مهدی» و برگرد با من

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:23:00 GMT

شب است و آسمانی سرد با من
شب و یک کوله پشتی درد با من
بیا از خاکریز خویش بگذر
بگو «یا مهدی» و برگرد با من

دلم در سینه، یک شب منفجر شد

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:18:00 GMT

تو رفتی بی تو روز من کدر شد
سکون در بال هایم منتشر شد
به یاد روزهای خوب جبهه
دلم در سینه، یک شب منفجر شد

دل من نیز مفقودالاثر شد

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:16:00 GMT

برادر! بی تو داغم تازه تر شد
تو رفتی، سوز اشکم بیشتر شد
به دنبال سرت سنگر به سنگر
دل من نیز مفقودالاثر شد

سرم در کربلای هشت گم شد

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:14:00 GMT

تنم در جبهه ی سردشت گم شد
شبی با بچه های گشت گم شد
دلم در قصر شیرین رفت از دست
سرم در کربلای هشت گم شد

پشیمانم که گفتم دوستت دا...

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:12:00 GMT

به صحرا می زنم از عشق تو یا
خودم را می کشم از دست تو تا
تمام عالم و آدم بدانند
پشیمانم که گفتم دوستت دا...

دلم تصمیم کبری را گرفته

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:09:00 GMT

خبر چون سیل دنیا را گرفته
که دارا رفته سارا را گرفته
خودم را دار خواهم زد یقیناً
دلم تصمیم کبری را گرفته

تو رفتی زهرمارم شد دوبیتی

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:08:00 GMT

تمام کار و بارم شد دوبیتی
همه شام و ناهارم شد دوبیتی
دلم خوش بود می خوانم برایت
تو رفتی زهرمارم شد دوبیتی

برای مرگ، شکلک در بیاور

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:04:00 GMT

خودت را شکل دلقک در بیاور
ادای یک عروسک را در بیاور
سر هر فرصتی تا زنده هستی
برای مرگ، شکلک در بیاور

دلم جز تو گرفتار کسی نیست

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 06:01:00 GMT

دلم جز تو گرفتار کسی نیست
به جز چشم تو بیمار کسی نیست
مرا کمتر بترسان از رقیبان
که گوش من بدهکار کسی نیست

به پایت زار خواهم زد؛ به من چه؟

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 05:59:00 GMT

به پایت زار خواهم زد؛ به من چه؟
به هر سو جار خواهم زد؛ به من چه؟
خودت را گول خواهی زد؛ به تو چه؟
خودم را دار خواهم زد!...به من چه؟

مبادا جز تعامل گفته باشم

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 05:58:00 GMT

مبادا جز تعامل گفته باشم
به جز شعر و تغزل گفته باشم
زبانم لال با آن سرو قامت
اگر نازک تر از گل گفته باشم

غم عشق تو حالم را گرفته

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 05:55:00 GMT

تمام ماه و سالم را گرفته
همه فکر و خیالم را گرفته
نمی دانم بسازم یا بسوزم
غم عشق تو حالم را گرفته

خداوندا چراغی مرحمت کن!

جلیل صفربیگی — Wed, 02 May 2012 05:52:00 GMT

خدایا اتفاقی مرحمت کن!
به انسان درد و داغی مرحمت کن!
مرید و شیخ بسیار است این جا
خداوندا چراغی مرحمت کن!

زدم عینک، برای دیدن تو

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:51:00 GMT

همان گونه که قبلاً عرض کردم
خودم را عاشق تو فرض کردم
زدم عینک، برای دیدن تو
دو تا چشم دگر هم قرض کرد

اگر دنبال عشقی، من ندارم

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:49:00 GMT

اگر دنبال عشقی، من ندارم
که من جز قلبی از آهن ندارم
برو دست از سرم بردار، ای عشق
که حال بیستون کندن ندارم

مگر ماها رگ گردن نداریم؟

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:44:00 GMT

به جز از نفس خود دشمن نداریم
و حتی حال جان کندن نداریم
چرا این قدر از تو دور هستیم؟
مگر ماها رگ گردن نداریم؟

خداوندا مگر ما دل نداریم؟

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:43:00 GMT

چرا ما عشق آب و گل نداریم
دو قطره اشک ناقابل نداریم
نمی سوزیم از داغ شهیدان
خداوندا مگر ما دل نداریم؟

بگو این قدر لیلی خون نریزد

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:41:00 GMT

بگو این قدر لیلی خون نریزد
و هی اشک از دل مجنون نریزد
سفارش کن به صاحبخانه ی دل
اثاث عشق را بیرون نریزد

همه چی هست جز کپسول عشقت

عباس احمدی — Sun, 29 Apr 2012 06:38:00 GMT

منم زندانی سلول عشقت
و بیماری که خورده گول عشقت
برایم نسخه می پیچی شب و روز
همه چی هست جز کپسول عشقت

من و آه و من و آه و من و آه

محمدمهدی سیار — Sat, 28 Apr 2012 14:42:00 GMT

تو و اشك و تو و این درد جانكاه
من و آه و من و آه و من و آه
سیاهی می‌رود چشمم خدایا
كه مانده جای سیلی بر رخ ماه

دلم بین در و دیوار مانده

میلاد عرفان پور — Sat, 28 Apr 2012 14:39:00 GMT

من و این داغِ در تكرار مانده
من و این آتش بیدارمانده
مپرس از من چرا دلتنگ هستم
دلم بین در و دیوار مانده

نگاهم مثل دستان تو خسته است

صادق رحمانی — Thu, 26 Apr 2012 11:37:00 GMT

نگاهم مثل دستان تو خسته است
دلم را داغ عشقت نقش بسته است
بیا با من بخوان آواز پرواز
که بال مرغ احساسم شکسته است